هر وقت كه ميرم دستشويي يادم مياد كه، اِاِاِاِ… راستي من مردم! خوب از عوارض 31 سال باكرگي (البته به قول امريكايي) همينه. راستش هر وقت در جمع دوستان حرف از پايين تنه ميشه ما جز گوش دادن حرفي براي گفتن نداريم، خلاصه يه چيزايي تو مايه فيلم باكره چهل ساله مي مونم. كل اطلاعات بي تربيتي مون رو هم مديون كلاس تنظيم خانواده ام هستم تازه سركلاس تنظيم هم اينقد خر بودم كه به اين سوال تستي كه «مردم در قرن 19 در اروپا از چه روشي براي پيشگيري از بارداري استفاده مي كردند؟» گزينه «كاندوم» رو انتخاب كردم ديگه تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل.
اما اي كاش كه اين بدبختي به همين جا ختم ميشد. داستان از اونجايي شروع ميشد كه با يكي از دوستان متاهل قراري گذاشتيم، دوست بي رگ يا اپن مايند ما هم امر فرمودند كه سر راه از داروخانه يك بسته كاندوم بگير.با اعصاب خوردي خداحافظي كردم و گوشي رو گذاشتم، چون قبلا شنيده بودم كه قيمت كاندوم گرونه و مهران هم (همون دوست متاهله) وقتي يه چيزي براش ميخري اصلا بروت نمياره كه پولتشو باهات حساب كنه، تازه يكي ديگه عشق و حالش رو مي كنه من بايد پولشو بدم! گه بگيرنت مهران! اينو گفنم و از خونه زدم بيرون و سر راه اولين داروخانه اي كه چشمم بهش افتاد واردش شدم. رفتم قسمت لوازم آرايشي وايستادم و سعي كردم قبل از اينكه مسئول فروش بياد از روي اتيكت ها يك بسته كاندوم ارزون رو انتخاب كنم و بخرم . اما هرچه نيگاه كردم چيزي شبيه كاندوم پيدا نكردم؟؟ يهو صداي يه خانم رو شنيدم كه گفت بفرمايين. وقتي سرم رو بالا كردم يه خانم خيلي زيبا و هات رو در حال جويدن آدامس ديدم. ايول خدا چي آفريدي، قرق در چشم چراني بودم كه دوباره گفت بفرمايين. از خجالت اينكه چي ميخوام بخرم هول شده بودم و اب دهنم خشك شده بود، تازه از اين بهتر نميشد چون ديگه اسمش رو هم فراموش كردم.
- ببخشين خانم دكتر از اين چيزا ميخوام
+از كدوم چيزا؟
شروع كردم به گشتن تو ويترين اما اصلا چيزي پيدا نكردم كه نشونش بدم، با خجالت گفتم
- از اين چيزا كه رو چيز مي كشن
+ ببخشين متوجه نشدم
- بابا از اين چيزايي كه رو چيز مي كشن براي اينكه چيز نشه
+ ميشه يكم واضح تر بگين؟
- بابا از اين چيز پلاستيكي نازكا كه رو چيز ميكشن كه وقتي چيز تو چيز ميره چيز نريزه تو چيزش
در اينجا بود كه خانم فروشنده زيبا در جواب بلند گفت: چيييي؟؟؟ هرچي آدم تو داروخانه بود برگشتن و به من نيگاه كردن. منم ديگه بخودم ريدم، دستام از استرس يخ كرده بودن و مي لرزيدن. گفتم لابد الان بر ميگرده ميگه» پسره بيشعور تو خودت خواهر ومادر نداري؟» مونده بودم چيكار كنم ، با خودم عجب گهي خورديم اين ماموريتو قبول كرديما! گيج مبهوت يه نيگا به خانم دكتر ميكردم و يه نيگا به ويترين كه يهو چشم افتاد به يك بسته مشكي با كلاس كه روش عكس يك مرد و زن جون بود كه با عشق همديگه رو بقل كرده بودن و بالاي سرشون هم يك قلب صورتي وجود داشت. تا اينو ديدم با عجله گفتم اينا، دقيقا از همينا ميخوام. خانم دكتر هم با تعجب بسته رو به من داد و گفت برو صندوق حساب كن. من هم در حاليكه داشتم از ذوق مي مردم رفتم صندوق و حساب كردم. روش نوشته بود 24 عدد و قيمتش هم 5000 تومان شد. به خودم گفتم يعني ميفته دونه اي دويست و خورده اي تومان، ايول چه ارزون! تو ديگه مرد شدي وحيدددد، وقتشه كه ازدواج كني (اينارو اون فرشته سفيد كه روي شونه سمت راستم بود داشت مي گفت).
بلاخره به خونه مهران رسيدم و وقتي مهران در رو باز كرد قبل از اينكه سلام بكنه با خوشحالي چيزي كه از من خواسته بود رو بهش دادم. بسته رو كه گرفت گفت گوسفند چرا آدامس خريدي؟ شتاب زده بسته رو از دستش گرفتم و دقيق نيگا كردم، بله آدامس بود. اعصابم خورد شده بود و نمي دونستم چي بگم فقط ميدونستم كه اگه مهران اصل قضيه رو بفهمه تا يك ماه بچه ها اسكلم ميكنن و اينم ميره تو پرونده هزارن سوتي كه تا بحال دادم. با خونسردي گفتم داروخونه اي گفت كه ايران رو از لحاظ كاندومي هم تحريم كردن، عوضش از اين آدامسا رو گرفتم كه انزال رو به تاخير ميندازه… عكس اين زنو شوهره رو نيگا چه خوشحالن؟ تازه زيرشم نوشته «هپي گود فاكينگ» بعد با خودم گفتم خدارو شكر كه مهران اندازه گاو هم انگليسي حاليش نيست!
